Wpływ postępu naukowo-technicznego na produkcję - Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki

Wpływ postępu naukowo-technicznego na produkcję

Nauka pozwala na wzrost wydajności wszelkich źródeł energii. Przede wszystkim pozwala na efektywniejsze wykorzystywanie energii, zawartej w poszczególnych paliwach, dzięki lepszym urządzeniom i lepszym procesom przetwarzania energii cieplnej na mechaniczną i elektryczną. W długich okresach czasu ilość energii wydatkowana na jednostkę produktu zmniejsza się, choć równocześnie zmniejsza się nakład pracy żywej. Dziś w krajach najbardziej rozwiniętych ta ilość jest mniejsza niż w krajach o niższym poziomie rozwoju technicznego i ekonomicznego, choć poziom technicznego uzbrojenia pracy w krajach najbardziej uprzemysłowionych jest o wiele wyższy53.

Postęp techniczny, zmniejszając jednostkowe koszty produkcji, zwiększając efektywność surowców, paliwa, energii, materiałów i środków trwałych, przyczynia się w istocie do zwiększenia ich zasobów.

Powszechnie uważa się, że technikę stosowaną w jakimś kraju można określać przez układ współczynników nakład-produkcja. Współczynnik pracy jest stosunkiem nakładów pracy żywej i produkcji. Współczynnik materiałochłonności – stosunkiem nakładów materiałowych do produkcji. Współczynnik energochłonności – stosunkiem nakładów energii do produkcji. Współczynnik kapitału – stosunkiem zużycia środków trwałych do produkcji. W procesie produkcji istnieje między nimi ścisła współzależność w tym sensie, że każdy z nich jest funkcją wszystkich pozostałych. To znaczy że wydajność pracy (odwrotność współczynnika pracy) pozostaje w zależności wprost proporcjonalnej od efektywności materiałów, energii i kapitału. Wszystkie współczynniki lub relacje nakładów i produkcji zależą od rozwoju naukowo-technicznego.

Postęp naukowo-techniczny nie wpływa jednakowo na zmiany efektywności wszystkich czynników produkcji, prowadzi on zawsze do nowej kombinacji czynników produkcji, a zatem do zmian w strukturze kosztów jednostkowych. Cechą wspólną tych wszystkich zmian jest na ogół zmniejszenie jednostkowych kosztów produkcji: mówię na ogół, albowiem niekiedy postęp techniczny może polegać na wyraźnej poprawie jakości produktu przy nieznacznym wzroście jego kosztów.

Dobrą ilustracją tych problemów może być porównanie struktury kosztów wytopu żelaza przy stosowaniu metody Siemensa-Martina i zasadowych konwertorów tlenowych. Dokładną statystykę zużycia energii w wielkościach globalnych oraz na głowę i na jednostkę produktu w 37 krajach świata w latach 1950-1968 podaje Sam H. Schurr: Energy, economic growth and the environment, Baltimore 1973, s. 182-183.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>