Spirala nauka-technika - Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki

Spirala nauka-technika

Prawem spirali rozwoju techniki G. Dobrow nazywa wykorzystywanie tych samych idei naukowych dla rozwiązywania różnych problemów technicznych, a więc zjawisko powtarzalności określonej zasady naukowej w różnych rodzajach techniki: np. powrót współczesnej metalurgii do wykorzystywania konwertorowej metody wytopu stali z zastosowaniem tlenowego nadmuchu 33.

Jednakże częściej pojęciu temu nadaje się szerszy sens i rozumie się przezeń kompleks wzajemnych zależności między rozwojem nauki i techniki. Ich syntetycznym jakby wyrazem jest wykorzystywanie w realizacjach technicznych zasad naukowych oraz wykorzystywanie przez naukę innowacji technicznych. Zatem spirala nauka – technika to z jednej strony proces unaukowienia techniki, a z drugiej technicyzacji nauki. W historii rozwoju nauki i techniki ze względu na ich wzajemne relacje rozróżniać można w zasadzie trzy etapy 34:

– 1. Okres niemalże pełnej niezależności między nimi, wynikającej w istotnym stopniu z odmiennych kierunków ich rozwoju. W technice początkowo wykorzystywano bardziej elementy i procesy przyrody ożywionej, natomiast rozwój nauki przebiegał od poznawania prostszych A form materii i jej ruchu i zmierzał stopniowo do zgłębiania tajemnic materii ożywionej aż do jej najbardziej rozwiniętej formy, jaką jest psychika człowieka. Zatem przez długi okres nauka i technika rozwijały się w przeciwstawnych kierunkach i nie mogły w zasadzie wzajemnie się wspierać. Dopiero w pierwszych stuleciach epoki nowożytnej wiele osiągnięć techniki okazało się bardzo użytecznymi dla nauki. Skonstruowanie lunety, teleskopu, mikroskopu, barometru i zegara pozwoliło na dokładniejsze obserwacje i pomiary wielu zjawisk przyrody. W tym czasie (XVI-XVIII w.) nauka korzystała na pewno w większym stopniu z osiągnięć techniki, niż sama mogła dać technice. Źródłem poważnego rozwoju nauk technicznych i przyrodniczych były techniczne konstrukcje pierwszej rewolucji przemysłowej, dokonane bez pomocy nauki, ale poznawane przez naukę przyczyniały się do rozwoju poznania naukowego. Sprzyja temu ścisłe zespolenie między naukami przyrodniczymi i technicznymi, które okazuje się bardzo użyteczne dla technicznych realizacji. Nauki techniczne zrodziły się z potrzeb techniki i stały się ogniwem pośrednim między naukami przyrodniczymi i techniką. ‚

– 2. Wiek XIX to okres kształtowania się równowagi w rozwoju nauki i techniki. Nauka stawała się coraz bardziej użyteczna dla techniki i samej produkcji. Korzystając sama z wielu osiągnięć techniki, miała coraz większy wpływ na jej rozwój. Dziś poznanie naukowe jest głównym źródłem wszelkich wynalazków i innowacji technicznych. Stwarza ono ogromne możliwości dla rozlicznych koncepcji technicznych, z których jednakże nie wszystkie mogą być od razu zrealizowane.

– 3. W systemie nauka – technika obecny okres charakteryzuje się niewątpliwie szybszym rozwojem zasobów wiedzy naukowej niż samej techniki35. Powstaje sytuacja paradoksalna. Nauka rozwija się coraz bardziej dla zaspokojenia określonych potrzeb technicznych i produkcyjnych, więc dla uzyskania poznania, które okazałoby się przydatne w praktycznym stosowaniu, a tymczasem coraz szybciej wzrasta zasób wiedzy naukowej, który nie zostaje zweryfikowany co do swej praktycznej przydatności i nie znajduje odpowiedniego zastosowania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>