Proces kumulacji - Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki

Proces kumulacji

Proces kumulacji jest charakterystyczną i dominującą tendencją rozwoju naukowego i technicznego. W zasadzie wewnętrzna logika ich rozwoju jest podobna. Rozwój ten jest przede wszystkim jednością przemian ilościowych i jakościowych, ewolucyjnych i rewolucyjnych, wzajemnie ze sobą sprzężonych. Stopniowe udoskonalanie stanowią przesłankę pojawiania się nowej jakościowo teorii i techniki, te zaś z kolei stają się

Fakt, że innowacja w jednej dziedzinie rodzi zmiany i postęp w wielu innych dziedzinach, określa się w ekonomii jako działanie zasady mnożnika technicznego bądź też kumulacją przemian ‚technicznych i organizacyjnych. Zob. Technika a środowisko człowieka, Wyd. Naukowe Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, Poznań 1972, s. 8. przedmiotem nowych procesów ulepszania i doskonalenia. Również w nauce, podobnie jak w technice, istnieje ścisła współzależność między jej poszczególnymi elementami i dziedzinami. One wzajemnie na siebie oddziałują. Rozwój w jednej dziedzinie wywołuje odpowiednio postępowe zmiany w innych dziedzinach.

Współzależność ta wynika z samej genezy nauk. Zrodziły się one z jednego źródła, jakim było niewątpliwie pragnienie rozumienia zjawisk i procesów otaczającego świata. Przez długi czas nie było bezpośredniej: więzi między rozwojem nauki i techniki. To zapewne było powodem stosunkowo powolnego ich rozwoju przez całe stulecia i tysiąclecia. Jeszcze osiągnięcia pierwszej rewolucji przemysłowej dokonane były przeważnie bez poińocy nauki. A sama nauka w nowoczesnym tego słowa znaczeniu pojawia się w zasadzie w dobie renesansu. Jeszcze w XVII wieku zasób ogólnej wiedzy był tak mały, że człowiek, który poświęcał się nauce, mógł rozwijać działania we wszystkich dziedzinach. Newton był nie tylko matematykiem, astronomem, optykiem i mechanikiem, lecz pracował również długie lata w dziedzinie chemii19. W miarę jak wzrasta zasób wiedzy teoretycznej i w zasadzie niemożnością staje się opanowanie tej wiedzy, wyłania się potrzeba specjalizacji, początkowo w obrębie dotychczasowej nauki, a później – gdy nowa specjalność wzbogaci się pod względem teoretycznym i metodycznym – wyodrębnia się ona w samodzielną dyscyplinę naukową. Najczęściej głównym źródłem procesu kształtowania się nowych nauk poprzez wydzielanie się z organizmu nauk znanych były poważne osiągnięcia, szczególnie wielkie odkrycia naukowe, które pozwalały na stworzenie nowego obszaru badań, nowej nauki. W ten sposób przebiegał proces różnicowania fizyki, z której wyodrębniły się optyka, akustyka, nauka o elektryczności, fizyka atomowa, fizyka ciała stałego itd. Rozwinęły się i rozczłonkowały na różne specjalności również chemia i biologia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>