Problemy skali rozwiązań technicznych - Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki

Problemy skali rozwiązań technicznych

Ale mie !należy zapominać, że prototyp nie może dać pełnej i dokładnej odpowiedzi na wszelkie problemy, z jakimi ma się do czynienia w procesie produkcji -i eksploatacji zrealizowanej innowacji technicznej. Konstrukcja prototypu i jego weryfikacja nie usuwa wszystkich niepewności, jakie mogą ujawnić się w fazie produkcyjnego wdrażania innowacji ii jej późniejszego używania.

Wiele z tych niepewności usuwa się przez weryfikację egzemplarzy wytworzonych już w procesie produkcji przemysłowej. Wytwarzanie innowacji lub jej stosowanie pozwala na dokładniejsze określenie kosztów oraz na lepsze sprawdzenie wytrzymałości poszczególnych elementów, ich solidności i niezawodności.

Przy ocenie wartości informacji uzyskanych w wyniku prób modelowych trzeba stale mieć na uwadze fakt, że różnice w wielkości modelu lub prototypu z jednej strony a pełnowymiarowym egzemplarzem produkowanym na skalę przemysłową z drugiej mają poważny wpływ na ich właściwości. Stwierdzono np., że istnieją poważne różnice między właściwościami mikromaszyny stosowanej do testów mechanicznych oraz maszyny w jej pełnym wymiarze. Tak samo istnieją istotne różnice między tymi samymi materiałami wyprodukowanymi laboratoryjnie na małą skalę ii w zakładach produkcyjnych na skalę przemysłową44. Zmiana skali oznacza nie tylko wzrost ilości wytwarzanych produktów, lecz również możliwy wpływ wielkości powierzchni materiału lub wielkości innych parametrów na właściwości produktów. Dlatego badania podstawowe i inżynieryjne nad materiałami wymagają współpracy wielu specjalistów: inżynierów, matematyków, chemików, fizyków, chemików fizycznych, krystalografów, a także ekspertów od problemów powierzchni. Wyodrębniła się również specjalna nauka, która bada właściwości tych samych materiałów, ale różniących się tylko wielkością.

Problemy skali rozwiązań technicznych są teraz przedmiotem specjalnych badań. Zmierzają one do określenia pewnych prawidłowości i relacji, jakie zachodzą między konstrukcjami pełnowymiarowymi i modelowymi. Na gruncie tych badań zrodziła się między innymi ogólna teoria podobieństwa fizycznego 45.

W toku opracowywania koncepcji projektu technicznego może się okazać, że istnieje więcej niż jedna koncepcja, która potencjalnie spełnić może określone funkcje. Wtedy wyłania się problem wyboru koncepcji najlepszej. W tym wypadku niezbędne są kryteria porównawcze. Obejmować one powinny wymogi ogólnogospodarcze, możliwości realizacji z punktu widzenia dostępności odpowiedniego potencjału naukowego oraz koszty związane z realizacją projektu badań i prac rozwojowych.

Poniższa tabela daje wyobrażenie o możliwych kryteriach oceny projektu badawczego. Uwzględniono w niej trzy alternatywne projekty techniczne. Wartości zawarte w poszczególnych kolumnach stanowią wynik porównania poszczególnych projektów z punktu widzenia określonego kryterium. Porównuje się zatem następujące projekty: 1-2, 1-3, 2-3- Ocenia się je na podstawie poszczególnych kryteriów według następujących wskaźników:

Proces innowacji technicznej jako sekwencja odkrycia, wynalazku i innowacji

Przebieg technicznego rozwoju przedstawia się niekiedy w formie modelu. Obejmuje on najczęściej następujące fazy 46:

– 1. Faza podstawowa – znalezienie problemu.

– 2. Faza wynalazku – pierwsze rozwiązanie problemu ii opracowanie modelu.

– 3. Faza’ innowacji – przystosowanie wynalazku do ekonomicznego wykorzystania.

– 4. Faza stosowania, a więc wdrożenie d upowszechnienie innowacji.

Każde techniczne dzieło i każdy techniczny proces ma za podstawę poznanie naukowe. W prawach przyrody wynalazca znajduje swoje koncepcje i środki. Ale istnienie i poznanie naturalnych zależności (np. praw termodynamiki lub elektryczności) oraz określonych potrzeb społecznych jeszcze nie wystarczy do uzyskania rozwiązania technicznego, bo te prawa i te potrzeby same w sobie nie wyrażają ostatecznego kształtu rozwiązania (maszyna parowa, telegraf, telefon). Zrealizowanie technicznego dzieła wymaga obok koncepcji technicznej, jaka rodzi się dziś na gruncie poznania, naukowego, wysiłku wielu specjalistów dla nadania jej formy materialnej odpowiedniej do produkcyjnego zastosowania.

Proces realizacji innowacji technicznej ma charakter naukowy i twórczy. Twórcze oznacza przeciwieństwo mechanicznego. W odniesieniu do pracy naukowej oznacza, że nie może być ona zaplanowana i zaprogramowana w sposób ścisły na podstawie ustalenia określonej sekwencji działania. Taki system racjonalnych reguł działania dla rozwiązania określonego zadania nazywa się algorytmem. Zatem stwierdza się, że w zakresie pracy naukowej przeważają zadania o charakterze niealgorytmowym. Niewielka ich część nadaje się do realizowania według z góry określonej sekwencji, która w każdym wypadku byłaby uzasadniona. Zadania naukowe bowiem mają na ogół charakter niepowtarzalny i pewne kombinacje kolejnych działań efektywne w rozwiązywaniu jednego zadańia mogą okazać się nieskuteczne przy rozwiązywaniu innych problemów naukowo-technicznych. Tak jest istotnie i nieraz uczeni i inżynierowie przy rozwiązywaniu określonego problemu naukowo-technicznego zawracać musieli z błędnie obranej drogi i podejmować próby rozwiązania tego problemu innymi środkami i metodami. Tak jest istotnie, skoro określone problemy naukowo-techniczne stwarzają możliwości rozwiązania ich różnymi metodami, z których nie wszystkie okazują się jednakowo efektywne. I to przecież uzasadnia jak najbardziej opracowywanie tzw. alternatywnych projektów dla tej samej innowacji technicznej oraz realizowanie ich na drodze paralelnych badań, przy zastosowaniu różnych dróg rozwiązywania tego problemu.

Proces innowacji technicznej jako sekwencja odkrycia, wynalazku i innowacji 2

O ile nie ma na ogół wątpliwości co do tego, że nauka nie ma w pełni algorytmowego charakteru i że nigdy nie da się np. zalgorytmować procesu odkrycia, to dość powszechnie ugruntowany jest pogląd, że dla działalności wynalazczej da się ustalić racjonalne reguły działania określające w sposób jednoznaczny drogę, po której należy kroczyć, aby uzyskać pożądany cel.

Można się zgodzić z tym, że zarówno praca poznawcza, jak i prace związane z tworzeniem nowej techniki polegają na pewnych racjonalnych, logicznie ze sobą powiązanych działaniach, i że z tego powodu nadają się one do programowania, do sformalizowania opisu poszczególnych rodzajów działań i ich sekwencji. Tylko nie należy zapominać, że te reguły są uogólnieniem jakby na zasadzie prawa wielkiej liczby, a więc na zasadzie szczegółowego przeanalizowania przebiegu pracy naukowej, w której wyniku otrzymano większe i mniejsze odkrycia naukowe, oraz przebiegu tych działań, które w wyniku dały różne wynalazki 47.

Algorytm na pewno pomaga w rozwiązaniu określonego problemu właśnie dlatego, że w zakresie działalności naukowej i technicznej istnieją pewne prawidłowości, których określenie stanowi teoretyczne przesłanki dla algorytmu. Ale algorytm nie jest lampą Aladyną, która pozwala spełniać każde nasze życzenie, to znaczy potrafi nam zapewnić określony efekt tylko na skutek mechanicznego przestrzegania ustalonych w nim reguł działania. Działanie naukowe i techniczne jest twórczością, zawiera w sobie wiele elementów niepewności i wymaga każdorazowo dużych, w zasadzie nieprzeciętnych uzdolnień umysłowych, a ponadto wiele wyobraźni i intuicji, pozwalających niemal podświadomie

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>