Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki - Strona 4 z 13

Zakres możliwości dla technicznych konstrukcji

Konstrukcja wielu urządzeń wymaga wielu elementów o określonych parametrach, np.: materiałów odpornych na bardzo wysokie lub bardzo niskie temperatury i ciśnienia, elektromagnesów o określonej sile przyciągania itd. Jest rzeczą oczywistą, że konstrukcja takich urządzeń wymaga wiedzy odnośnie do tego, czy istnieją w przyrodzie substancje o określonych własnościach. Jeśli ich nie ma, trzeba je opracować. W tym wypadku trzeba wiedzieć, czy jest to możliwe na gruncie tego zasobu wiedzy, jakim dysponujemy, a jeśli nie – trzeba wiedzieć, jakie są niedostatki naszej wiedzy, uniemożliwiające aktualnie rozwiązanie określonych problemów, i jakie podjąć należy badania, aby uzyskać niezbędne poznanie. W warunkach, kiedy w określonej dziedzinie teoretyczny dorobek jest mały, określenie kierunków badań jest rzeczą szczególnie trudną. Stąd też innowacje techniczne, których realizacja związana jest z rozwojem poznania w dziedzinach o stosunkowo niskim poziomie naukowym, nie mają szans na szybkie dokonanie i praktyczne zastosowanie. Na przykład w produkcji energii atomowej okazało się niezbędne pole magnetyczne o intensywności blisko 50 000 erstedów 80. To przekraczało znacznie możliwości istniejących elektromagnesów stopowych.

dalej

Matematyczne ujęcie procesów przyrody

Obecnie w zakresie nauk technicznych rozwijają się szczególnie te dyscypliny, które związane są z teorią systemów i sterowania. Obok klasycznej automatyki pojawiły się takie gałęzie, jak elektroniczna technika obliczeniowa, radiowe zdalne sterowanie, radiotelemetria, radiolokacja, radioastronomia, radiospektroskopia itd. Cechą wspólną tych wszystkich systemów są procesy przekształcania i wykorzystywania sygnałów w regulowaniu i sterowaniu. Cybernetyka jako ogólna nauka sterowania daje teoretyczną podstawę do ogólnych matematycznych metod analizy i syntezy wszelkich systemów. Wychodząc z ogólnoteoretycznych zasad i podstawowych pojęć cybernetyki, można dla rozwiązania określonego zadania wybrać z matematycznego aparatu cybernetyki metodę najbardziej właściwą do analizy określonego systemu. W bardziej skomplikowanych przypadkach cybernetyka daje ogólną orientację dla opracowania różnych metod

dalej

Teoretyczna wiedza nauk technicznych

Ale teoretyczna wiedza techniczna w sposób istotny różni się co do swego charakteru i treści od teoretycznej wiedzy nauk przyrodniczych i społecznych 76. W odróżnieniu od nauk przyrodniczych i społecznych dających teoretyczne poznanie tego, co istnieje, nauki techniczne mają na celu poznanie praw i metod przekształcania materii zgodnie z potrzebami społeczeństwa.

dalej

Analiza formuły «nauka jako siła wytwórcza» cz. II

Obok wiedzy teoretycznej w powyższym rozumieniu wyróżniamy wiedzę empiryczną, którą osiąga najczęściej na drodze doświadczenia i eksperymentowania. Jest to wiedza wielce niedoskonała, bez podstaw teoretycznych. My wiemy np., jak określone zjawiska zachowują się lub określone procesy przebiegają, ale nie umiemy tego wytłumaczyć teoretycznie, nie wiemy, dlaczego tak jest. Gdyby naukę ograniczyć jedynie do wiedzy teoretycznej i wyłączać z niej wiedzę empiryczną, wtedy bardzo zubożylibyśmy jej zasób. W amerykańskich ośrodkach badawczych związanych z tworzeniem nowej techniki panuje przekonanie, że większość naszej wiedzy jest raczej przypadkowa niż systematyczna, że w większości wypadków powstaje ona na drodze empirycznej, jest weryfikowana przez eksperyment i udoskonalana przez teorię 1. Podobne poglądy wypowiadane są również w radzieckiej literaturze naukowej. Na przykład B. Ukraincew powiada, że każda dyscyplina naukowa zawiera w sobie empiryczną i teoretyczną wiedzę 2. W jednych przeważa jeszcze wiedza empiryczna, w innych teoretyczna. Nawet tak dedukcyjna nauka, jak matematyka, nie jest pozbawiona w pełni wiedzy empirycznej.

dalej

Przepływ cieczy o pewnych idealnych własnościach

Przepływ „newtonowskich” cieczy wyraża równanie Navier-Stoke- sa M. Z punktu widzenia czystej fizyki określona prawidłowość jest poznana i uznana. Za pomocą tego równania i praw termodynamiki można rozwiązać w zasadzie wszystkie problemy teoretyczne. Ale równanie to nie pozwala na rozwiązanie wszelkich praktycznych problemów przepływu cieczy. Wymagało to stworzenia odrębnej nauki technicznej – mechaniki cieczy, która ujmowałaby problemy cieczy w sposób teoretyczny i z zastosowaniem matematyki, ale z punktu widzenia praktyki inżynieryjnej. Twórcą współczesnej mechaniki cieczy był Ludwig Prandtl, a jego teoria warstwy granicznej (przyściennej) wyjaśnia w sposób zadowalający rzeczywiste procesy przepływu cieczy. Dla potrzeb techniki, meteorologii, oceanografii i wielu innych nauk teoria warstwy granicznej spełnia wszelkie wymogi przydatności zarówno w zakresie poznania teoretycznego, jak i praktycznej zastosowalności. Teoria ta jest konkretyzacją i uproszczeniem abstrakcyjnych teorii ogólnych.

dalej

Organizacja badań i prac rozwojowych cz. II

W instytutach tych prowadzi się badania podstawowe, stosowane, prace rozwojowe, planowanie i projektowanie nowej produkcji. Praca instytutu nie kończy się bowiem z chwilą zrealizowania laboratoryjnie określonego projektu technicznego. Instytut współpracuje w zakresie praktycznego zastosowania projektu i wszelkich dokonanych wynalazków. Między różnymi rodzajami badań w instytutach przemysłowych zanikają na ogół wszelkie podziały i granice. Stąd też bardzo często te same osoby lub zespoły dokonują odkryć naukowych, odpowiednich wynalazków w zakresie nowych produktów oraz innowacji w zakresie procesów wytwarzania tych produktów 54.

dalej

Mechanizm rozwoju współczesnej rewolucji naukowo-technicznej

Z jednej strony racjonalne, zorganizowane działanie państwa i wszelkich ośrodków zaangażowanych w rozwoju nauki i techniki sprawia, że przyśpieszony zostaje proces praktycznego stosowania osiągnięć naukowych, z drugiej zaś strony coraz większy zasób poznania naukowego pozostaje praktycznie nie wykorzystany. Źródło owych przeciwstawnych tendencji w rozwoju cyklu nauka-technika-produkcja tkwi w istocie samego poznania naukowego. W istocie, między przedmiotem badań naukowych a stosowaniem ich wyników wzrasta oddalenie 22. Wzrasta dystans między nauką a codzienną rzeczywistością. Sto lat temu odkrycia fizyki i chemii czystej znajdowały się bardzo blisko spraw ludzkich i można je było konkretnie stosować bez większych wysiłków i nakładów. Sytuacja obecna jest bardzo odmienna. Zjawiska, jakimi zajmują się fizycy i chemicy w swoich badaniach podstawowych, są często bardzo oddalone od tych, które mogą prowadzić do praktycznego1 zastosowania, i w zasadzie nie można w sposób prosty i bezpośredni ująć związku między odkryciami i konkretnymi realizacjami, które wynikają z odkryć na gruncie prac rozwojowych,3. I jest to niewątpliwie jedna z podstawowych trudności, na jakie natrafiają ci, którzy są zainteresowani w doskonaleniu zastosowań nauki. Fakty świadczą, że prędzej czy później każde osiągnięcie nauki znajdzie praktyczne zastosowanie. Przyśpiesza się praktyczne wykorzystanie niektórych osiągnięć naukowych dlatego, że istnieje zapotrzebowanie na określone rozwiązania techniczne. Przyśpiesza się poprzez koncentrację wysiłku ludzkiego i środków materialnych. Ale ograniczoność tych środków nie pozwala na rozwijanie prac dla pełnego wykorzystania wszelkich osiągnięć naukowych, stąd mimo zewnętrznych wysiłków coraz większa część wiedzy naukowej nie znajduje produkcyjnego zastosowania.

dalej

Nauka sama przez się nie jest siłą wytwórczą

Na ogół poznanie naukowe nie prowadzi bezpośrednio do innowacji technicznych. Teoria względności, teoria kwantowa, nowa mechanika kwantowa, teoria elementarnych cząsteczek – nie prowadzą bezpośrednio do innowacji, podobnie jak nie stały się od razu innowacjami technicznymi odkrycie radioaktywności, neutronów, pozytywnych elektronów itd.

dalej

Czego wymaga planowanie?

Określa się również optymalne wielkości udziału nakładów na badania i prace rozwojowe w dochodzie narodowym. Obecnie – wiadomo – nakłady te wzrastają szybciej niż dochód narodowy, co prowadzi do stałego wzrostu ich udziału w dochodzie. Jest rzeczą oczywistą, że udział ton nie może wzrastać w sposób nieograniczony. Jeśliby np. utrzymane zostało aktualne tempo wzrostu ilości pracowników naukowych, to około 1990 r. pracą naukową musieliby się zajmować wszyscy pracujący. Istnieje w każdym czasie optymalny zakres działalności badawczo-rozwojowej w ramach całej gospodarki, przemysłu, zjednoczenia lub instytucji. Kryterium tego optimum musi być stopień zmian, jaki jest możliwy do zrealizowania w potencjale produkcyjnym przemysłu i gospodarki w wyniku zastosowania poznania naukowego z uwzględnieniem dodatkowego zapotrzebowania na materiały, energię, siłę roboczą itd.33 Do określenia tego optimum potrzebne są odpowiednie dane statystyczne ,i porównania międzynarodowe. Uważa się jednakże, że owa optymalna wielkość, zależna od aktualnego poziomu technicznego i ekonomicznego poszczególnych gałęzi i całej gospodarki, w miarę podnoszenia tego poziomu wykazuje tendencję wzrostową do pewnej tylko granicy, poza którą dalszy wzrost będzie związany z zachwianiem pożądanej równowagi i z marnotrawstwem środków. Po prostu gospodarka nie będzie w stanie przyswoić sobie w dostatecznym stopniu wszelkich osiągnięć naukowo-technicznych. Stwierdza się niekiedy, że ten najwyższy optymalny udział nakładów na badania i prace rozwojowe nie może wynosić więcej niż 12% dochodu narodowego i więcej niż 22% inwestycji brutto 34. W gospodarce socjalistycznej niemożliwe jest prawidłowe planowanie rozwoju gospodarczego bez planowania rozwoju nauki i techniki. Planowanie to wymaga:

dalej

Projektowanie innowacji technicznych cz. II

Punktem wyjściowym projektowania jest opracowanie koncepcji projektu, czyli koncepcji przedmiotu lub procesu technicznego, który pragnie się zrealizować. Tworzenie koncepcji projektowej dokonuje się na drodze syntezy uznanej potrzeby i technicznych możliwości, jakie zapewnia istniejący stan wiedzy naukowej i technicznej.

dalej

Nakłady na badania i prace rozwojowe

Nakłady na badania i prace rozwojowe stanowią od 5 do 10% całkowitych kosztów opracowania nowego produktu, pozostałe 90-95% stanowią koszty przygotowania produkcji nowego wyrobu. Na przykład opracowanie terylenu – sztucznego włókna wymagało przez kilka lat rocznych nakładów na badania laboratoryjne 60 000 doi. Zbudowanie zakładu pilotowego dla produkcji terylenu kosztowało 11 min doi., natomiast 40 min doi. wybudowanie zakładu produkującego tworzywo na skalę przemysłową 8S. Zatem całkowite koszty innowacji są o wiele większe niż nakłady na badania i prace rozwojowe. Rytm rozwoju innowacji technicznych musi być zgodny z ekonomicznymi możliwościami danego kraju i z jego zdolnością efektywnego wykorzystania dokonanych innowacji 86.

dalej

Przekształcanie nauki w bezpośrednią siłę wytwórczą

Istnieje powszechne przekonanie, że prawidłowa organizacja badań i prac rozwojowych oraz racjonalność działań na wszystkich ich etapach stanowi najważniejszy czynnik pomyślnej i efektywnej realizacji innowacji technicznej. Uważa się, że każdy projekt techniczny posiada specyficzne wymogi odnośnie do formy i struktury organizacji procesu realizacji. I dlatego też podstawowym warunkiem efektywnej realizacji innowacji technicznej jest określenie racjonalnej organizacji zgodnej z wymogami charakteru, zakresu i wewnętrznej struktury projektu technicznego. Tworzy się też specjalne instytuty naukowe doradcze, których zadaniem jest organizacja procesu przekształcania nauk dla potrzeb praktycznych. Udzielają one porad i opracowują ekspertyzy z zakresu organizacji badań i prac rozwojowych oraz prowadzą w ramach tej problematyki samodzielne badania. Powołuje się również specjalne urzędy jako organy państwowe dla rozwijania ścisłej więzi między nauką i praktyką 63.

dalej