Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki - Strona 12 z 13

Technologia jako nauka

W literaturze na temat nauki jako siły wytwórczej akcentuje się zawsze elementy procesu produkcyjnego jako najbardziej esencjonalne formy produkcyjnego charakteru nauki. Dość często za główny czynnik przenikania nauki do produkcji uznaje się technologię. Przy czym jej definicje wyraźnie odsłaniają dwoisty sens technologii: jej z jednej strony aspekt poznawczy, a z drugiej produkcyjny.

dalej

Instytuty badawcze

Wyrazem obiektywnych prawidłowości rozwoju nauki (jej specjalizacji i integracyjnych trendów) jest uspołecznienie procesu badań. Poznanie naukowe, szczególnie w zakresie badań związanych z tworzeniem nowej techniki, wymaga dziś współpracy naukowców z wielu dziedzin. Informacje niezbędne do opracowania i zrealizowania nowej koncepcji technicznej pochodzą na ogół z bardzo różnych dyscyplin naukowych. Dziś wynalazki i innowacje techniczne w przeważającym stopniu są efektem współpracy bardzo wielu ludzi, a nie dziełem jednostek. Im bardziej określone przemysły mają charakter naukowy, tym większe znaczenie mają w nich wynalazki zespołowe. Na przykład w USA w całym przemyśle patenty na wynalazki zespołowe stanowiły w r. 1954 61% ogółu patentów: ale w przemyśle chemicznym odsetek ten wynosił 85%, w telekomunikacji 72%. W Wielkiej Brytanii patenty dla wynalazców zespołowych stanowiły w 1955 r. 68% ogółu przyznanych patentów, ale w przemyśle elektronicznym udział patentów na wynalazki zespołowe wynosił 97%, w chemicznym 95%, elektrotechnicznym 95% 9. Badania naukowe nawet w ściśle wyspecjalizowanych dziedzinach są coraz bardziej skomplikowane i uzyskanie w nich poznania wymaga współpracy wielu pracowników. Stąd też w literaturze naukowej wzrasta bardzo poważnie ilość i udział opracowań zespołowych. Na początku naszego stulecia 82% wszystkich publikacji naukowych należało do pojedynczych autorów, a w r. 1968 ten wskaźnik obniżył się do 33% 10.

dalej

Metoda projektowania technicznego

Projekt zaakceptowany staje się z kolei przedmiotem realizacji. Nadaje się mu formę materialną, w jakiej innowacja może być przydatna produkcyjnie. Prace, jakich wymaga ta transformacja, określa się ogólnie jako prace rozwojowe. Problemy, jakie rozwiązuje się w procesie realizacji projektów technicznych, wymagają współpracy wielu specjalistów, przede wszystkim konstruktorów, technologów, materiałoznawców itd. W realizacji projektów nieodzowny jest również udział ekonomistów, którzy określić mają dopuszczalne koszty produkcji, wielkość niezbędnego rynku zbytu itd. Wymogi natury ekonomicznej determinują ostatecznie wszelkie parametry techniczne.

dalej

Tworzenie techniczne

Algorytmowe ujęcie procesu projektowania i tworzenia technicznego zawiera reguły działania uszeregowane racjonalnie, które odpowiadają na ogół metodologii projektowania. Algorytm wynalazku ma formę prostych poleceń, jakie należy wykonać. Przykładowo wymienić można kilka 82:

dalej

Nauki przyrodnicze i techniczne cz. III

W świetle powyższych stwierdzeń technikę można ujmować jako wykorzystywanie przyrody do celów ludzkich, jako wytwarzanie pewnych materialnych dóbr na podstawie odpowiedniej wiedzy i umiejętności w określonym i zorganizowanym procesie produkcji. Tylko poprzez poznanie prawidłowości świata materialnego tworzyć można dzieła techniczne i rozwijać odpowiednie procesy wytwórcze. Wszystkie one są oparte na wykorzystywaniu zjawisk i procesów naturalnych. Zarówno zjawiska przyrody, jak i techniki podlegają w zasadzie tym samym prawidłowościom i dlatego jedne i drugie stanowią potencjalny przedmiot badań zarówno nauk przyrodniczych, jak i technicznych.

dalej

Społeczno-ekonomiczne uwarunkowanie rozwoju techniki cz. III

Od czasu rewolucji przemysłowej rozwój nauk był ściśle związany z rozwojem produkcji materialnej. Nauka w swoim rozwoju coraz bardziej była zależna od zadań natury technicznej, jakie wysuwało społeczeństwo ze względu na swoje potrzeby produkcyjne. Rozwój astronomii i matematyki w wieku XVI i XVII stymulował potrzeby nawigacji. Później w wieku XIX krąg zainteresowań naukowych ogarnia całość działalności przemysłowej: urządzenia mechaniczne, energię, transport, chemikalia itd. Szybki rozwój wykazuje również biologia. Szczególnie pilna staje się w wieku XIX potrzeba wzrostu produkcji rolniczej zarówno na rynek krajowy, jak i na eksport. Wiek XX – to przede wszystkim rozwój informatyki, elektroniki, cybernetyki, techniki systemowej, energii jądrowej i telekomunikacji44. Najszybciej też rozwijają się te nauki, których wyniki mogą być użyteczne w rozwiązywaniu problemów, jakie wysuwają nowe gałęzie produkcji i nowe rodzaje techniki. Dziś fizyka rozwija się wolniej niż 20-40 lat temu, natomiast o wiele szybciej rozwija się biologia molekularna. Rozwijają się nowe rodzaje nauk: radiologia, radiobiologia, radioastronomia, radio- chemia itd. Badania nad silikonami podjęto stosunkowo niedawno, albowiem stwierdzono ich praktyczne znaczenie. Wcześniej nie budziły one większego zainteresowania 45.

dalej

Analiza wartości

Analiza wartości polega na sukcesywnym analizowaniu wszelkich elementów projektu. Stąd dzieli się cały produkt (lub proces) na zespoły funkcjonalne, zespoły na podzespoły, a podzespoły na pojedyncze elementy. Określa się w sposób dokładny funkcje elementów, podzespołów i zespołów. Relacje między nimi pozwalają na ustalenie technicznych funkcji produktu (lub procesu)19.

dalej

Nauka nie jest samodzielnym elementem sił wytwórczych

W literaturze radzieckiej wypowiadane są kontrowersyjne poglądy odnośnie do charakteru nauki jako siły wytwórczej. Wielu, jak np. A. Kuzin i I. W. Marków, uważa, że nauka jest szczególną samodzielną siłą wytwórczą produkcji materialnej26. Przeważa jednak zdanie, że nauka tylko przez materializowanie w pozostałych elementach sił wytwórczych staje się czynnikiem produkcji27.

dalej

Zastosowanie w produkcji osiągnięć naukowych

W teorii marksistowskiej istotą postępu ekonomicznego i społecznego jest stały wzrost efektywności lub wydajności ogólnogospodarczej. Stanowi ona podstawowe kryterium oceny wyższości jednego ustroju nad drugim oraz podstawowy warunek definitywnego zwycięstwa i utrwalenia się nowego ustroju społeczno-ekonomicznego. Każdy ustrój ma rację bytu i szanse przetrwania tak długo, jak długo potrafi rozwijać siły wytwórcze. Niezdolność ustroju do dalszego rozwoju sił wytwórczych stanowi jakby wyrok na jego istnienie. On traci rację bytu. Albowiem ekonomiczna treść ustroju warunkuje wszelkie inne zjawiska społeczne. Rozwój systemów społeczno-ekonomicznych dokonuje się po linii wstępującej, po linii ustawicznego wzrostu społecznej wydajności pracy. I dlatego w dłuższej perspektywie czasu wzrost wydajności pracy jest wzrostem intensywnym, wzrostem prowadzącym do obniżki jednostkowych kosztów produkcji, wzrostem, który zwiększa efektywność nakładów pracy żywej i uprzedmiotowionej. W tym procesie nauka odgrywa niewątpliwie rolę decydującą. I dlatego jest siłą wytwórczą. Można by powiedzieć, że w zasadzie to, co teoretyczne, jest najbardziej praktyczne.

dalej

Badania podstawowe, stosowane i rozwojowe

Rozróżniamy dwa pojęcia innowacji technicznej: a) pojęcie innowacj: jako efektu realizacji określonej idei technicznej – i w tym przypadku innowacja jest ulepszonym luib nowym produktem, albo ulepszonym lub nowym procesem wytwórczym — oraz b) pojęcie innowacji jako procesu, w którym dokonuje się przekształcenie koncepcji technicznej w taką formę materialną, która kwalifikuje się do produkcyjnego wykorzystania w postaci metody wytwórczej lub określonego produktu.

dalej

Prace rozwojowe są dalszą kontynuacją badań

Badania stosowane można uznać za kontynuację badań podstawowych, albowiem mają one na celu konkretyzację poznania podstawowego w sposób, który by umożliwiał wykorzystanie tego poznania do rozwiązań technicznych i produkcyjnych. W badaniach stosowanych dokonuje się przekształcania nauki w bezpośrednią siłę wytwórczą i w tym procesie rolę szczególną odgrywają nauki techniczne, które mają na celu stworzenie teoretycznych podstaw dla innowacji technicznych.

dalej