Nauki przyrodnicze i techniczne cz. III - Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki

Nauki przyrodnicze i techniczne cz. III

W świetle powyższych stwierdzeń technikę można ujmować jako wykorzystywanie przyrody do celów ludzkich, jako wytwarzanie pewnych materialnych dóbr na podstawie odpowiedniej wiedzy i umiejętności w określonym i zorganizowanym procesie produkcji. Tylko poprzez poznanie prawidłowości świata materialnego tworzyć można dzieła techniczne i rozwijać odpowiednie procesy wytwórcze. Wszystkie one są oparte na wykorzystywaniu zjawisk i procesów naturalnych. Zarówno zjawiska przyrody, jak i techniki podlegają w zasadzie tym samym prawidłowościom i dlatego jedne i drugie stanowią potencjalny przedmiot badań zarówno nauk przyrodniczych, jak i technicznych.

Nie ma zasadniczej różnicy pomiędzy zjawiskami przyrody i techniki. Jako przedmiot badań naukowych i technicznego działania przyroda i technika traktowane są w fasadzie jako zjawiska jednorodne. I dlatego można zarówno zależności, jakie występują w przyrodzie, jak i stworzone przez ludzi procesy techniczne opisywać za pomocą tych samych pojęć i tych samych matematycznych formuł. Dlatego też istnieje zawsze możliwość zastosowania rezultatów badań nauk przyrodniczych przy tworzeniu dzieł technicznych. Ta możliwość nie zawsze jest wykorzystywana, ponieważ rozwój techniki ma swoje specyficzne uwarunkowania, odmienne od tych, jakim podlega rozwój nauki. Przede wszystkim dlatego, że nie jest to ekonomicznie uzasadnione.

Ze względu na ową częściową, ale istotną jednorodność zjawisk przyrody i techniki mówi się niekiedy, że istnieją właściwie dwa pojęcia przyrody: przyrody w ścisłym tego słowa znaczeniu, obejmującej naturalne zjawiska i procesy, i przyrody w szerszym tego słowa znaczeniu, obejmującej zarówno zjawiska naturalne, jak i wszelkie dzieła stworzone przez człowieka w badaniach naukowych i w działalności technicznej 58. Prawa rządzące tymi zjawiskami są w zasadzie te same i są one przedmiotem badań nauk przyrodniczych i technicznych.

Nauki techniczne pozwalają tworzyć dzieła, jakich nie ma w rzeczywistości

O ile ścisłe pojęcie przyrody ma konkretną treść, to szersze pojęcie może być rozumiane jedynie jako abstrakcja: albowiem tu abstrahuje się od zewnętrznych przejawów, a akcentuje się materialny substrat, który posiada różnorodne formy (zjawiska i procesu naturalnego oraz przedmiotu i procesu technicznego).

Owo przedmiotowe zbliżenie nauk przyrodniczych i technicznych wynika również i ze sposobu, w jaki nauki przyrodnicze ujmują swój przedmiot. Nauki te dążą do ścisłego, najczęściej matematycznego ujęcia zjawisk i procesów przyrody. Jest to możliwe na ogół tylko wtedy, gdy określony przedmiot może być idealnie (abstrakcyjnie) odpowiednio zmieniony. W tym sensie świadomość ludzka nie tylko obiektywną rzeczywistość odbija, lecz również ją tworzy59. Aby wykazać zgodność teoretycznego odbicia z obiektywną rzeczywistością, uczony musi te wyidealizowane przedmioty rzeczywiście stworzyć, musi przybliżyć przedmiot do idealnego odbicia. Poprzez eksperyment wykracza on poza rzeczywistość, wykorzystując odpowiednią aparaturę dla stworzenia eksperymentalnych warunków i dla mierzenia wyników eksperymentalnych procesów.

Nauki techniczne pozwalają tworzyć dzieła, jakich nie ma w rzeczywistości. Ale środki techniczne działają tylko dlatego, że w nich wykorzystane zostały prawidłowości naturalne. Niegdyś konstruowano maszyny bez uprzedniego poznania naukowego, na gruncie doświadczenia produkcyjnego. Rozwój termodynamiki jako nauki przyrodniczej związany był ściśle z potrzebą teoretycznego wyjaśnienia działania maszyny parowej. Sformułowane przez Sadi-Carnota techniczne zasady działania silników parowych pozwoliły później na odkrycie prawidłowości występujących w przyrodzie. Uogólnienie zasady zachowania i przekształcania energii sformułowali w naukach przyrodniczych R. Mayer, H. Helmholtz i J. Joule °. W rozwoju ogólnej teorii ciepła szczególny udział mieli nie teoretycy, lecz inżynierowie: Rankine, który wyjaśnił techniczne procesy cieplne w wysokoprężnych silnikach parowych, G. A. Horn, który badał wymianę ciepła między parą a cylindrem, C. Linde, zajmujący się badaniem maszyn chłodniczych i inni61. Mogli to zrobić, albowiem prawidłowości procesów cieplnych zachodzące w silnikach i innych maszynach są w istocie te same. Stąd istniała i istnieje możliwość wyjaśniania zjawisk i procesów przyrody poptzez badanie przedmiotów i procesów technicznych.

Nauki przyrodnicze i nauki techniczne zachowują względną samodzielność

Nauki przyrodnicze zajmują się w coraz większej mierze zjawiskami technicznymi, stworzonymi przez człowieka. W chemii dominującą rolę odgrywają środki syntetyczne. Fizyka bada na ogół zjawiska techniczne, które wytwarza się w urządzeniach eksperymentalnych, aby zbadać właściwości i zależności zjawisk (prawa przyrody). Fizyka cząsteczek elementarnych materii bada cząsteczki wytworzone przez akceleratory. Są to sztucznie wytworzone produkty, podobnie jak technicznie wytworzona plazma, którą zajmuje się fizyka plazmy 62. W fizyce wielkich energii urządzenia eksperymentalne wytwarzają energie, jakich nie spotyka się w zasadzie w przyrodzie.1 Ale pozwoliły one na odkrycie wielu prawidłowości świata przyrody63. Podobnie na gruncie badania technicznie skonstruowanych przedmiotów sformułowano wiele właściwości i praw rządzących zachowaniem półprzewodników, praw elektromagnetycznych procesów.

Spór o granice nauk przyrodniczych i technicznych okazuje się nieuzasadniony. Przedmiot badań nauk przyrodniczych jest otwarty dla nauk technicznych i na odwrót, a teorie i metody jednej grupy nauk są wykorzystywane w drugiej.

Jednakże nauki przyrodnicze i nauki techniczne zachowują względną samodzielność. Wynika to z odmienności ich celów. Nauki techniczne mają na celu przede wszystkim opracowywanie idei technicznych systemów: badanie rzeczywistości, jakie prowadzą, wynika z tego właśnie celu. Dla nauk przyrodniczych głównym celem jest adekwatne poznanie, dla nauk technicznych zaś główne zadanie polega na stworzeniu możliwości realizacji określonych idei technicznych. Poznanie w naukach przyrodniczych ma w zasadzie jedną drogę, a mianowicie właściwe odzwierciedlenie obiektywnych prawidłowości. Jest to droga od konkretu do abstrakcji. Natomast nauki techniczne nie mogą pozostać przy abstrakcyjnych uogólnieniach. One określają sposób wykorzystania abstrakcyjnych pojęć i teorii naukowych w konkretnych rozwiązaniach technicznych. Jest to zatem droga konkretyzacji abstrakcyjnych praw i teorii ze względu na potrzeby rozwiązania określonych zadań technicznych. Problem ten można zilustrować na przykładzie mechaniki cieczy i reologii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>