Koncentracja własnego wysiłku badawczego - Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki

Koncentracja własnego wysiłku badawczego

Jeśli dziś wszędzie polityka rozwoju naukowo-technicznego opiera się na selektywnym rozwoju, to szczególne znaczenie posiada optymalne określenie kierunków badań, ich synchronizacja z możliwościami realizacji i zwiększania tych możliwości.

Koncentracja własnego wysiłku badawczego, jeśli ma zapewnić pożądane korzyści ekonomiczne, wymaga ustawicznego poszukiwania jak najszerszych praktycznych zastosowań osiągnięć badawczych. Ponadto powinny być tworzone specjalne zespoły, które zajmowałyby się śledzeniem rozwoju nauki i techniki w poszczególnych dziedzinach w skali światowej i analizowały je z punktu widzenia możliwości dalszego rozwoju techniki i praktycznej przydatności. Ich szczególnym zadaniem powinno być określenie dziedzin, w których techniczne innowacje są możliwe i !»żądane.

Poza tym koncentracja w zakresie badań nie może w sposób przesadny ograniczać zakresu i tematyki badań w ośrodkach, które z istoty swej nastawione są przede wszystkim na rozwijanie poznania naukowego. Wszelkie poznanie naukowe prędzej czy później jest użyteczne dla społeczeństwa i w zasadzie trudno jest określić definitywnie, jaki rodzaj badań jest mniej, a jaki bardziej potrzebny w długiej perspektywie czasu. Uniwersytety nie będą mogły spełniać swych zadań utylitarnych, jeżeli nie staną się przybytkiem czystej nauki. Bo w istocie „nie ma nic bardziej praktycznego, jak teoria” 53. Myśl, nauka jest również najbardziej rewolucyjnym czynnikiem rozwoju. Rozwija się szybciej niż technika, której zasób zmaterializowany w istniejących urządzeniach, maszynach i innych elementach wyposażenia technicznego stanowi – jak podkreślał W. I. Lenin – hamulec w szybkim stosowaniu najnowszych osiągnięć naukowo-technicznych. Technika jest – jeśli tak można powiedzieć – bardziej konserwatywna niż nauka. Przestarzałe środki techniczne wykorzystywane są znacznie dłużej niż zdezaktualizowana wiedza naukowa.

W zakresie badań naukowych muszą być określone zadania, które nie są związane z bezpośrednimi potrzebami społecznego rozwoju i których rozwiązanie przyczynia się do rozwoju czysto ‚teoretycznego podstawowego zasobu wiedzy. Ich rozwój stwarza potencjalne przesłanki dla badań stosowanych i prac rozwojowych oraz dalszego doskonalenia sił wytwórczych”. – L. Riha: Forschung, Technik, Oekonomie Berlin 1973, s. 186.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>