Analiza formuły «nauka jako siła wytwórcza» - Spółka na Cyprze i ltd w anglii - rejestracja i założenie spółki

Analiza formuły «nauka jako siła wytwórcza»

Formuła „nauka jako siła wytwórcza”, a w większym jeszcze stopniu formuła „nauka jako bezpośrednia siła wytwórcza” wywołuje wielce kontrowersyjne dyskusje i poglądy. Znajduje to swoje odbicie również w literaturze marksistowskiej, w pracach naukowych rozważających problem istoty i funkcji nauki na gruncie materializmu dialektycznego i historycznego.

Oczywiście wyjaśnienie powyższej formuły wymaga określenia tego, co rozumiemy przez naukę i siły wytwórcze. W dalszej części pracy omawiamy te definicje szerzej ze względu na potrzebę analizy prawidłowości ich rozwoju, tutaj przedstawiamy je w sposób zwięzły i syntetyczny. Na ogół nie ma wątpliwości, a w ślad za tym i większych rozbieżności, w definiowaniu nauki. Ujmowana jest ona z jednej strony jako zasób poznania, a z drugiej jako proces poznania. Jest więc nauka systemem wiedzy, osiąganej za pomocą odpowiednich metod poznania i wyrażającej się w ścisłych pojęciach, których istota spraw?łza się i potwierdza w społecznej praktyce.

Odnośnie do definicji nauki jako zasobu poznania różnice mogą dotyczyć tego, czy każda wiedza jest nauką. Odmienność stanowisk w tym zakresie ma bardzo poważne konsekwencje w ujmowaniu nauki jako siły wytwórczej. Chodzi zatem o wzajemną relację między wiedzą i na- uką. Na ogół uważa się, że wiedza i nauka to są rzeczy różne. Nauka to wyższa forma ludzkiej wiedzy, która powstaje na gruncie systematyczr nych badań za pomocą uzasadnionych metod i zawarta zostaje w ścisłych pojęciach i teoriach. Ta wiedza teoretyczna ma charakter mniej lub bardziej naukowy w zależności od stopnia swej niezawodności, wewnętrznej spoistości i zgodności z innymi teoriami naukowymi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>